وقتي مرحوم قاضي حق رفاقت را به جاي مي آورد

به گزارش خبرگزاري تسنيم، آيت الله محسني ملايري (متوفي 1416 ق) نقل ميكرد: « مرحوم پدرم آيت الله ميرزا ابوالقاسم ملايري با مرحوم آيت الله ميرزا علي آقاي قاضي ملازم بود و وقتي به نجف رفته بودم مرحوم آقاي قاضي فرمودند: « پدر شما به ما خيلي نزديك بود، ما براي همديگر غذا مي برديم و لباس همديگر را مي شستيم؛ حالا آن حق بر گردن ما باقي است و تا شما در نجف هستيد غذاي ظهرتان به عهده من است.»
از فردا ديدم ايشان در حالي كه دو قرص نان و قدري آبگوشت پخته در ميان سفره اي با خود آورد و پس از آن اصرار و الحاح از من خواستند لباسهايي را كه نياز به شستشو دارد به او داده تا معظم له آن را بشويد! من ابتدا ابا كردم ولي اطرافيان فهماندند كه حداقل يك دستمال كوچك هم كه شده بدهيد ايشان بشويند والا آقاي قاضي ناراحت مي شوند. من ناچار شدم چند قطعه لباس خود را براي شستشو به او بدهم.

كتاب اسوه عارفان – ص 173

برچسب ها:مراجع تقليد